Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
rozpoczęły serię ataków na obiekty terrorystyczne...
Lot 103 linii Pan Am uderzył w miasto Lockerbie.
Sankcjonował akty terroru w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie.
Agresja w Kuwejcie nie może mieć miejsca.
Ta bezlitosna pogoń za terrorem.
Nie będziemy dokonywać rozróżnienia...
USS Cole został zaatakowany podczas tankowania w porcie Aden.
To był akt terroryzmu.
To był akt nikczemny i tchórzowski.
Następna samba, którą wam zagramy, to stary, ulubiony klasyk.
Dopóki coś go nie zatrzyma...
Upewniam się, że znów w nas nie uderzą.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi uciekają.
Musimy być i pozostaniemy czujni w kraju i za granicą.
Co ty kurwa robisz? Boże!
Kurwa! Już raz coś przegapiłam.
Nie chcę... nie mogę znów na to pozwolić.
To było dziesięć lat temu.
- Każdy coś wtedy przegapił. - Nie jestem każdym.
W poprzednim odcinku Homeland:
- Uważam, że ma za wysoki poziom litu. - O tym decyduje ona i dr Rosenberg.
Co się dzieje?
- Potrzebujemy twojej pomocy. - Rozpoznajesz ją?
Fatima Ali, pierwsza żona Abbasa Alego.
Chce rozmawiać tylko z tobą.
Jeśli mam lecieć do Bejrutu, po prostu to powiedz.
David Estes wprowadza jutro pana w kwestie bezpieczeństwa narodowego.
W jego biurze znajduje się sejf, a w nim klucz do bazy danych
z listą potencjalnych celów.
Skoro wam to potrzebne, musicie planować atak.
Nie jestem terrorystą.
Jest różnica pomiędzy terroryzmem a uzasadnionym odwetem.
Mówi o zrównaniu Teheranu z ziemią.
A co jeśli powiem, że mój ojciec jest podsekretarzem stanu?
A co jeśli powiem, że mój jest muzułmaninem?
Chcę wiedzieć, dlaczego mówi takie rzeczy.
Bo to prawda.
To nie powinno dotykać podłogi.
To... się nie dzieje.
Masz żonę i dwójkę dzieci.
Ubiegasz się o fotel wiceprezydenta.
To się nie dzieje. Rozumiesz?
Tak, Jess.
Twoja mama rzuciła mój Koran na podłogę.
Został zbezczeszczony, więc zakopuję go z szacunku.
- Jak lot? - Trochę trzęsło.
Mogli cię rozpoznać. Szara kurtka w żółte paski.
Mogę go zgubić, Saul.
- To tylko pogorszy sprawę. - Jeśli mnie aresztują, to po misji.
BEJRUT, LIBAN
Salam alaikum. Alaikum salam.
Co tu robisz? To ja miałam do ciebie przyjść.
- Nastąpiła zmiana planów. - Nikt mi nie powiedział.
Saul był wczoraj śledzony.
Pamiętałam, że modlisz się w piątki. Bezpieczniej było przyjść tu.
Zmieniłaś kolor włosów. I kolor oczu.
To soczewki. Dobijają mnie.
Mówił, że nie jesteś już w CIA.
Zgadza się.
Nie możesz więc za nich mówić.
Fatima, przeleciałam 10 000 km, żeby z tobą porozmawiać.
Co wiesz?
Osiem lat temu mówiłaś, że była nagroda za Abu Nazira.
Za Abu Nazira? Tak.
- Pięć milionów. - Zgadza się.
- I zabierzesz mnie do Stanów?
- Mam kuzyna w Detroit. - Zabiorę cię tam.
- Musisz mi obiecać. - Obiecuję.
Fatima, powiedz mi, co wiesz o Abu Nazirze.
Spotyka się jutro z moim mężem w Bejrucie.
Możesz zabić ich obu.
Otrzymałem właśnie niepokojące wieści.
Izraelskie ataki powietrzne na irańskie placówki nuklearne...
udały się tylko częściowo.
- Słyszałem plotki. - Są prawdziwe.
Jedna placówka znajduje się za głęboko dla izraelskiej artylerii.
Potrzebują większej bomby.
Nasi gospodarze mają pocisk penetrujący,
który załatwiłby sprawę,
ale prezydent blokuje licencję eksportową.
Sam prezydent?
Tak zwany naczelny dowódca.
Nie jest tajemnicą, że Izrael chce nasze pociski.
Arabowie krzyczeliby na ulicach: "Stany bombardują Iran”.
Naprawdę obchodzą cię Arabowie? I tak krzyczą: "Śmierć Ameryce”.
Prezydent nie chroni tego kraju.
Właśnie kończy swoją kadencję.
Jeśli oznacza to zostawienie Iranu kolejnej administracji,
to ma to gdzieś.
Spada to na mnie.
Myślałem, że mi z tym pomożesz.
W jaki sposób?
Jutro spotykam się z sekretarzem obrony.
Znajdę dyskretny sposób, aby to załatwić.
Sekretarz jest marine.
Możesz pomóc przekonać go o powadze sytuacji.
Brody.
- Jesteś ze mną? - Oczywiście.
To nieoficjalne spotkanie. Nikt nie może o nim wiedzieć.
Witaj, Celia.
- Mogę coś dla ciebie mieć. - To znaczy?
Pamiętasz, gdy pytałaś, jak pomóc Brody'emu
poprawić jego wizerunek?
Poznałam wczoraj młodego mężczyznę.
Ma 23 lata, stracił obie ręce w Iraku.
- Mój Boże. - Dokładnie.
Należy do grupy rannych weteranów.
Nikt nie chce tego widzieć.
Mają problem z dotarciem do prasy.
Za to ciebie chcą widzieć wszyscy.
Niedługo mają kwestę i pomyślałam, że mogłybyśmy ją przygotować.
Gdybyś wzięła to na siebie,
byłoby to dobre dla weteranów i Brody'ego.
Nigdy nie organizowałam zbiórki. Sprzedawałam tylko ciastka.
Nie martw się, pokażę ci, jak się to robi.
Jest i on.
- Czy mój mąż nadal zabawia gości? - Tak, jeszcze trochę mu to zajmie.
Chodźmy.
- Zastanowisz się? - Zrobię to.
Świetnie.
Wpadnij do nas jutro, jak odbierzesz Danę ze szkoły.
Dobrze.
Pa.
Dziękuję.
Cynthia chce, żebym pracowała z grupą, która pomaga weteranom.
Naprawdę?
Będę pracować przy zbiórce. Co ty na to?
Wiesz, kto organizuje tę imprezę, Jess?
Ludzie robiący bomby.
Jeśli chcesz pomóc weteranom, załatw wszystkich na tej sali.
Chyba już tu jest.
Dzięki Bogu. Wpuść ją.
Zadzwoń do Estesa, że przyszła. I odwołaj poszukiwania w ambasadzie.
Gdzie byłaś do cholery?
Zapieprzaliśmy jak woły, żeby cię znaleźć.
Zgubiłam tego gościa, który cię śledził, ale wszędzie była milicja.
- Musiałam się przyczaić do świtu. - Pogadamy o tym później.
Fatima powinna być za godzinę.
- Muszę cię wprowadzić. - Niekoniecznie.
Spotkałam się z nią w meczecie. Pamiętałam, że chodzi tam w piątki.
I po tym, jak cię zauważyli, bezpieczniej było spotkać się tam.
Nasz plan B zakładał, żeby spotkać się tutaj.
Teraz tu jestem.
- Nie rozumiesz. - Czego konkretnie?
Powiedziano mi, że chodzi o zamach na Amerykę.
Wybacz. Myślałam, że im szybciej się z nią spotkam, tym lepiej.
Mieliśmy spotkać się z nią razem, żebyś ty mogła porozmawiać,
a ja ocenić jej wiarygodność.
Czyli nie ufasz mojej ocenie?
Zasada była taka, że nic nie oceniasz.
Musimy ustalić spotkanie tutaj, może na jutro?
- Za późno. - Dlaczego?
Jej mąż, Abbas, ma jutro spotkanie na Hamra Street z Abu Nazirem.
To mi powiedziała.
Muszę wyciągnąć je z oczu. Wykończą mnie.
- Kiedy się zgłosiła? - Niecałą godzinę temu.
Mamy gotowe połączenie na Skypie.
Saul prosił o połączenie z jednostkami specjalnymi.
Powiedział dlaczego?
Nie, ale Ryan czeka w twoim biurze.
Scott, co mamy?
Jest nas tylko dwóch. Saul prosił o dyskrecję.
Dobrze, jesteście.
Carrie, dobrze cię widzieć. Wszyscy się o ciebie martwiliśmy.
Słyszałam.
Mów, słuchamy.
Rozmawiałam z Fatimą kilka godzin temu.
Było to naprawdę interesujące.
Jej mąż, Abbas, dowódca Hezbollahu...
Mówi, że spotka się z Abu Nazirem.
Z Abu Nazirem?
Tak, jutro, tu w Bejrucie.
Na Hamra Street.
Poprosiłem centrum dowodzenia o plan zabudowy dla was.
Scott, spójrz na to. To gęsto zamieszkana strefa.
Atak dronem nie wchodzi w grę.
Co oznacza, że potrzebujemy ludzi na ziemi.
Chwila.
Te szkice mają pełno dziur.
To właśnie chciałem ci pokazać.
Obszar kontroluje Hezbollah praktycznie od wojny domowej.
Wiele budynków zniszczono, a później odbudowano, ale...
Możemy tylko zgadywać, jak wygląda, poza obrazem, który mamy z satelitów.
Więc moi ludzie mogą wpaść na cokolwiek?
Dla jasności, sugerujesz, że próbują nas zwabić?
Jeśli tak, nie znajdziesz na to lepszego miejsca.
Nie, to nie tak.
Iran grozi odwetem na Stanach, jeśli ktoś zaatakuje ich placówki jądrowe.
Cztery z nich obrócono w pył.
Przygotowują się do spełnienia groźby poprzez Abu Nazira.
Pozwól, że spytam. Skąd ona to wie?
Twoja informatorka. Jak na to wpadła?
Podsłuchała, jak jej mąż rozmawia przez telefon satelitarny.
- Odnośnie spisku przeciw Ameryce? - Odnośnie spotkania z Nazirem.
Kiedy co, przechodziła przez jego salon?
Podsłuchała. Rozmawiał z Abu Nazirem.
Jak zweryfikowała jego głos?
Ktoś mi powie?
- Saul, wydaje ci się wiarygodna? - Trudno mi powiedzieć.
Sama się z nią spotkałam. Na dżummuah, porannej modlitwie.
Chwila, Saul, ty tego nie słyszałeś?
Tyle samo, co ty.
Mąż robi jej okropne rzeczy, David.
Chce odejść.
Prosi o pięć milionów i bilet do Detroit.
To nie zasadzka, to się dzieje naprawdę.
Dobrze rozumiem,
że informatorka będąca od lat żoną dowódcy Hezbollahu
pojawia się znikąd, obiecując Abu Nazira
byłej agentce, która ma na jego punkcie obsesję?
Nie znikąd.
W trakcie międzynarodowego kryzysu,
gdy Iran stara się zdyskredytować USA.
Nie ma dla nich nic lepszego niż jakaś rozróba
w mieście, w którym w ogóle nie powinno nas być.
Carrie?
Oddzwonimy do ciebie.
- Witam. - Dokumenty proszę.
Dziękuję pani.
- Proszę. - Dziękuję.
Ja pierdolę.
Proszę, nie mów tak tutaj.
Co za dziura, nie?
Dasz radę.
Tylko zachowuj się przez godzinę.
Całą godzinę?
No chyba żartujesz!
Dana, tata mówił, że widziałaś, jak się modlił.
- Co dokładnie robił? - Dokładnie?
Allah...
Wyglądało to dość dziwnie.
- Dziękuję. - Drogie panie.
Jessica!
Cynthia, poznaj moją córkę, Danę.
- Finn mi o tobie mówił. - Chyba powinnam się martwić.
Ależ wcale. Miło poznać jedną z jego przyjaciółek.
Dana chciała gdzieś odrobić lekcje.
Zapraszam.
Biblioteka jest na górze po prawej.
- Dziękuję. - Rozgość się.
Chcę, żebyś poznała juntę, która naprawdę rządzi stolicą.
Zadecydowaliśmy już, kto będzie głównym mówcą.
- Kto? - Twój mąż.
Dasz radę go namówić?
- Cześć. - Boże!
- Jakiś problem? - Żaden.
Co tu robisz?
Mieszkam tu.
Mam na myśli to, że zakradasz się jak jakiś zombie.
Powiedziałem: "cześć”. To standardowe powitanie.
Potrafisz być prawdziwym dupkiem, wiesz?
Potrafię?
Jesteś teraz sławna w szkole.
- Za nazwanie Tada łajzą? - Nie, wszyscy tak robią.
Chodzi mi o: "Mój ojciec jest muzułmaninem”.
To zupełnie nowy wymiar szaleństwa.
No.
Dyrektor wezwał moją mamę.
Pewnie myślała, że to śmieszne.
Myślała całkiem na odwrót.
Już to widzę.
Co ty odwalasz?
Próbuję wyobrazić sobie ciebie w burce.
Staram się zweryfikować historię tej kobiety, David.
I nic o niej nie wiem.
Według naszych danych Nazir jest w Afganistanie.
Jednostki specjalne zrobią, co im każesz,
ale wszyscy boją się, że skończy się to zasadzką
na amerykańskich żołnierzy i wyciągnięciem ich na ulice Bejrutu.
- Tutaj też wszyscy się boją. - Wszyscy oprócz Carrie?
- Nadal ufa swojemu źródłu? - Nie wiem, co teraz myśli.
Po naszej rozmowie powiedziała, że musi odpocząć.
Saul, musisz zdecydować, czy kontynuujemy.
- To ja mam decydować? - Jesteś na miejscu.
To akt pieprzonej odwagi.
Miałeś być z nią cały czas. Trzymać ją na krótkiej smyczy.
Skoro już kryjemy nasze tyłki, to nie ja chciałem, by tu była.
Nie jest z nią dobrze. A myślałeś, że jak będzie?
Nie wiem, czy to prawdziwa kobieta,
czy to Carrie chce, żeby była prawdziwa.
Carrie?
Nie mogłem cię znaleźć.
Chodź do środka. Nie wiadomo, kto patrzy.
Nie rozumiem, czemu ludzie nie ufają mojej ocenie.
Czemu nawet ty mnie tu nie chciałeś.
Wiem, że to nie fair, że to ty musisz decydować.
Nieźle mi to dojebało, Saul.
To że myliłam się co do Brody'ego.
Bo nigdy nie byłam tak pewna...
... w tak wielkim błędzie.
Nadal nie mogę tego pojąć.
Nie mogę przez to ufać własnym myślom.
Gdy tylko myślę, że coś wyraźnie widzę...
po prostu znika.
Mamy szansę dopaść Abu Nazira.
Wiem, że chcesz tak myśleć.
Nie zaryzykuję życia Amerykanów przez przeczucie.
Nie prosiłabym cię o to.
Rekrutowałam ją w tym mieście, Saul.
Wiem, że wiele może się zmienić przez osiem lat.
Ale pomogłam jej przejść przez przemoc domową.
Praktycznie uratowałam jej życie.
Pamiętam, że wiedziałam wtedy,
że któregoś dnia będzie gotowa odejść i gdy ta chwila nadejdzie,
będzie po mojej stronie.
Też bym nie ufała sobie w obecnym stanie.
Ale tej Carrie, która ją zwerbowała — owszem.
Proszę pana, dzwonił Saul Berenson. Operacja rusza.
Cholera!
Betsy!
- Co się stało? - Zgubiłem kluczyki od auta.
Mam spotkanie poza kampusem.
Jakie spotkanie? Nie mam go w harmonogramie.
Betsy, mogłabyś mi pomóc?
Co mam zrobić z gościem umówionym na 17:00?
- Czeka w holu. - Powiedz mu,
że musimy przesunąć spotkanie.
Możesz mu tak powiedzieć, ale wtedy musiałbyś się nasłuchać,
jakim to jesteś ważniakiem, że nie masz czasu dla starych kumpli.
Ładne biuro.
Jadę do Pentagonu. Chcesz się zabrać?
No więc, panie kongresmenie...
Nawet nie zaczynaj.
Przyszły kandydacie Waldena na wiceprezydenta.
Możliwy kandydacie. Jest nas razem ze stu.
- Co mogę dla ciebie zrobić? - Chodzi o Walkera.
- O Boże. - Podkomisja wydała raport o jego śmierci.
- Czytałeś? - Unikałem tego.
Może powinieneś spojrzeć.
Napisali w nim, że Walker był samotnym snajperem.
I dobrze.
Nie dobrze. To bez sensu.
Walker strzelał z nas zdecydowanie najlepiej.
Nie spudłowałby.
- A jednak chybił. - Trzy razy.
Tylko po to, by zabić Elizabeth Gaines,
która z tego, co wiem, nic nie znaczyła.
Musisz przyznać, że raport jest bez sensu.
- A co ma sens? - Nie wiem.
Tu chodzi o coś więcej niż Walkera i jego karabin.
Więc mówimy o spisku?
Masonach? Zakonie iluminatów?
Nie tylko ja mam wątpliwości, Brody.
- Wszyscy w plutonie... - Kto?
Wszyscy. Rozmawiałem z Lauderem...
Lauder to alkoholik.
Przyznaję, że ma problem.
Nieważne, czy Walker pracował sam, czy z kimś.
Nie chcesz wiedzieć, kto go zabił do cholery?
Bo nie ma na to odpowiedzi i wszyscy wydają się mieć to w dupie.
Masz teraz dostęp.
Proszę cię tylko, żebyś spojrzał
na tajne dokumenty, na których opiera się raport.
- A co jeśli żadnych nie ma? - Tylko to sprawdź.
Uspokój nas.
Może i masz rację. Podzwonię.
Dziękuję.
Celem misji przeciw Nazirowi i mężowi jest schwytać lub zabić,
w zależności jak potoczą się sprawy.
A co z Saulem i Carrie?
Zostaną w kryjówce do zakończenia akcji na Hamra Street.
Będą mieli kwadrans, żeby zabrać informatorkę
i doprowadzić ją do punktu ewakuacji.
- Na plażę? - Tak.
Jeśli wszystko pójdzie dobrze, będzie na nich czekał helikopter.
Lepiej, żeby poszło.
Obiecałem to prezydentowi, żeby zatwierdził operację.
Wsparcie satelitarne na monitorze drugim.
- To tam? - Tak, to Hamra Street.
Tam ma dojść do spotkania z Nazirem.
To pozycja naszego oddziału, Czerwony 1.
Są na miejscu. Ich celem jest schwytanie.
- Gdzie snajperzy? - To Czerwony 2.
To widok z ich lunet.
Zasięg 360 metrów.
Zdejmą Nazira, jeśli jedynka zawiedzie.
Oddział interwencyjny przeniknął do pustego biura.
Jeśli Nazir zjawi się, gdzie powinien...
Niecałe dwie minuty.
Czemu przestałeś dzwonić, Saul?
Dr Rosenberg powiedział, że przypominam ci o pracy.
To miało...
szkodliwy wpływ na twoje rokowania.
To do niego podobne.
Pomyślałaś kiedyś, że znów będziemy to robić?
Miałam nadzieję.
Wiem.
Mam się nie przyzwyczajać.
Jesteśmy gotowi.
JSOC i Pentagon są informowani.
Ograniczcie ruch do minimum.
- Zaczekaj. - Tak jest.
- Wybacz, że musiałeś czekać. - Nie szkodzi.
Słyszałem, że sekretarz obrony mógł wyjść.
Nie, wciąż tu jest. Musisz coś zobaczyć.
Oddziały specjalne są w trakcie misji.
W tej chwili, w Bejrucie.
- Masz na myśli tam na miejscu? - Dokładnie tak.
O co chodzi?
Albo wszystko się spierdoli, albo odniesiemy wielkie zwycięstwo.
Kongresmenie.
Proszę.
- Mamy ruch. - Punktualnie.
Czemu się tam zatrzymują?
Mamy sześć celów w zachodniej części.
Przyjąłem, widzimy ich.
Mamy kolejny pojazd.
Kolejnych sześć celów. Tym razem na wschodzie.
Przygwoździli nas.
Skąd mogą wiedzieć, że tam są nasi ludzie?
Informatorka nas wjebała.
- Saul? - Cicho.
Czerwony 1, bądź w gotowości.
Może wszystko gra.
Po prostu oczyszczają ulicę.
Nie wiedzą o nich?
Nie, ale i tak mają przewagę liczebną.
Nie wyciągną stamtąd Nazira żywcem.
Wyciągnij ich.
Pojmanie anulowane.
Czerwony 1, wycofaj się. Potwierdź.
Tu Czerwony 1, wycofujemy się.
Czerwony 2, bądź w gotowości.
Tak jest.
- Co się dzieje? - Za dużo wrogów.
Zmienili cel misji z pojmania na zabicie.
Zabicie kogo?
Dla kogo oczyszczają ulicę?
Jak Bóg da, pierdolonego Abu Nazira.
Tak myślałem, że cię to zainteresuje.
Kolejny pojazd.
- Czerwony 2 wchodzi do akcji. - Zrozumiałem.
Dwa dodatkowe cele.
- Potwierdzam. - To Abbas, mąż informatorki.
Kto z nim jest?
Al-Razi. Porucznik Nazira.
- Mamy go zdjąć? - Nie, przyjechali razem.
Muszą na kogoś czekać.
- Czy mamy ich zdjąć? - Czekaj...
Uwaga.
Na pozycje. To będzie to.
Czerwony 2, dyscyplina ognia
to dwa strzały w każdego. Celem jest tych dwóch w szatach.
Czekać na trzeciego.
1 MAJA
WYSYŁANIE WIADOMOŚCI
Jasna cholera, to on.
Czekamy na potwierdzenie.
Główny cel jest pośrodku.
Sandman, strzelaj.
Carrie, Saul, musimy ruszać.
Proszę!
Co się stało? Dopadli go?
Szybko, Carrie. Musimy iść.
Co to, kurwa, było? Mieliśmy go w zasięgu wzroku.
Odwrócił się. Ktoś go ostrzegł.
Sukinsyn. Dawaj Estesa do telefonu.
Jesteśmy prawie na miejscu. Zadzwonię, gdy wystartujemy.
Dwa trupy, oba po ich stronie.
Abbas i Al-Razi. Strzelanina na Hamra Street się skończyła.
- Nasi chyba się wydostali. - A Abu Nazir?
- Uciekł. - Musimy zawrócić i go znaleźć.
To teren Hezbollahu. Mamy tylko czterech ludzi.
Mamy szczęście, że zdążyli uciec.
Teraz ważne jest, żeby zabrać stąd ciebie i Fatimę.
Miałaś rację co do swojego źródła.
Nie nazwę tego inaczej niż zwycięstwem.
Czy jest ktoś w mieszkaniu? Daj klucze.
- Właśnie uciekł nam Abu Nazir. - Wsiadaj.
Człowiek, z którym miał się spotkać, mieszka tutaj.
Nie możemy odjechać i nie sprawdzić, co tam jest.
Carrie!
- Powinniśmy jechać. - Czekamy!
Musimy ruszać.
Szybko! Jedź.
Z drogi!
Carrie! Za mną.
Tam!
Co, do kurwy nędzy, Carrie?!
Jedziemy stąd.
Jesteś cała?
Nazir przesyła wyrazy wdzięczności.
- Skąd wiedzieli? - Od informatorki.
Sądzimy, że to druga żona Abbasa.
Jestem kongresmenem. Rozumiesz to?
Amerykańskim kongresmenem.
Nie mogę wysyłać tajnych SMS-ów
w obecności jebanych szefów sztabów!
Wiem, że było ciężko.
Nie nadaję się.
Zaatakowano nas. Straciliśmy dwóch ludzi w Bejrucie.
Odgrywasz ważniejszą rolę niż kiedykolwiek.
Moja rola się skończyła.
On cię potrzebuje.
Będę w kontakcie.
Szanowny Nicholas Brody!
- Uspokój się. - Cieszę się, że go widzę.
- To mój kongresmen. - Głosowałeś na mnie, Lauder?
Następnym razem.
Jestem pod wrażeniem twojej pracy na rzecz wyborców.
Czego się dowiedziałeś?
Nie wiedzą, kto zabił Walkera.
W tajnych materiałach nie ma nic, co by rzucało na to trochę światła.
Ale sprawdzałeś?
Powiedziałem Mike'owi, że podzwonię i tak zrobiłem.
Cóż panowie, chyba pierdolony jasnowidz ze mnie.
Dość tego.
Powiedziałem, że ten gość gówno znajdzie i dokładnie tyle zrobił.
Czego chcesz?
Żebyś napiął kongresmański mięsień i dotarł do sedna sprawy.
Nie ma do czego docierać, Lauder.
A to, że Walker przez całe życie nigdy nie chybił,
a tamtego dnia spudłował trzy razy?
A jeśli ten taniec na schodach Departamentu Stanu
- miał odwrócić uwagę... - Po co?!
Nic się nie stało.
Jeśli to była dywersja, to jaki był główny punkt programu?
Byliśmy na tyle głupi, żeby liczyć, że się tego dowiesz!
Uspokójcie się obaj.
- Walker nie żyje. - Racja.
Brat marine.
A twój brak zainteresowania prawdą o jego śmierci
jest kurewsko niewłaściwy.
Chcesz prawdy? Walker pękł.
Zdradził pozycję twoją i was wszystkich.
Byłem tam i słyszałem wszystko.
Wiem, że czekacie na inne wyjaśnienie,
żeby zachować Walkera w pamięci takim, jakim go znaliście,
ale Walker nie jest człowiekiem, za jakiego go uważacie.
Przestał być marine w dniu, gdy stał się zdrajcą.
Walker mógł postradać rozum, ale nie stracił celnego oka.
Zamknij mordę, Lauder.
Późno już. Gaś światło.
Tak, za chwilę.
Przy okazji, mama chce cię prosić, żebyś przemówił na kweście.
Poważnie do tego podchodzi, na twoim miejscu bym się zgodziła.
Dzięki za ostrzeżenie.
Z kim rozmawiasz?
Masz rację. Nie moja sprawa.
W porządku, po prostu...
Po wszystkim, co zaszło w szkole,
nie uwierzysz mi, ale... z Finnem Waldenem.
- Kretynem? - Nie.
Dobra, chyba pomyliłam się co do niego.
Popełniłam błąd.
Zdarza się.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Dobranoc, kochanie.
Powrót do domu musi być prawdziwą ulgą.
Pewnie.
Tak.
Na pewno słyszałaś to z ust wszystkich, ale dziękuję.
Tak w ogóle to piękny dom.
- Nie mój. - Trzymaj się.
- Masz coś? - Nic.
Mam kilka nazwisk i adresów, ale nic godnego uwagi.
To raczej tylko graty żony.
Wyślijmy to do Langley, może coś znajdą.
Wyglądasz na wyczerpanego. Odpocznij.
Spakuję to.
Nazywam się Nicholas Brody.
Jestem sierżantem Korpusu Piechoty Morskiej.
Mam żonę i dwoje dzieci...
których kocham.
Zanim to obejrzycie, wiele o mnie przeczytacie.
O tym, co zrobiłem.
Dlatego chciałem się wytłumaczyć.
Żebyście poznali prawdę.
Przetłumaczone przez LingPerfect